Kies je favoriete radiostation

Dossiers

Uw Vliegende Radiowereldreporter in de Chili Staten (deel 30)

Columns

Laatst naar de 24th DC101 Annual Chili Cook-off geweest. Dat is een klein festivalletje, dat hier georganiseerd wordt door het lokale rock station: DC101. Voor het goeie doel natuurlijk: de lokale nierstichting. En dat is niet zomaar een beetje geld dat er opgehaald wordt. Vorig jaar is er genoeg geld opgehaald om het hele begroting mee op te vullen.













 

 


Hoe gaat dat hier dan? Nou simpel. Je regelt wat sponsors waaronder een biermerk (van Kooten en de Bie kozen een uitstekend alternatief voor onwelvoeglijke Nederlandse woorden met 'bud'), het lokale hard rock cafe (dat een paar straten verderop ligt), wat wc's, en de catering laat je door enthousiastelingen doen.

Ofwel, je verhuurt standjes aan kookliefhebbers en laat hen daar hun home-made chili serveren in het kader van een wedstrijd. De opbrengst van de verhuur gaat natuurlijk naar het goede doel, en je moedigt iedereen ook aan om bezoekers weer een kwartje te laten betalen voor een hapje chili. En dat geld gaat ook weer naar het goeie doel. En voila, een cook-off, zoals dat hier heet, is georganiseerd.

Om het publiek te vermaken regel je een paar lekkere rock bands en het festijn is compleet. Wie dan? Nou, Stage, The Exies, Theory of a Deadman, Cold, Saliva, Third Eye Blind en als klapperrrrrr van de week (eigenlijk het jaar) 3 Doors down.

Tot slot de locatie. Daarvoor regel je even een stukje straat bij de gemeente. Bijvoorbeeld de beroemdste straat van de Verenigde Staten: Pennsylvania Avenue. En dan ga je natuurlijk voor het veiligste stukje, namelijk het stukje tussen het Witte Huis en Het Capitool. Je zet het podium neer en hangt voor de verandering maar eens geen doek achter het podium want het Capitool staat er niet voor niets. Is wel zo pitoresk.

[Ff wat achtergrond info:

Washington, DC is echt een ontworpen stad. Er moest op een gegeven moment een hoofdstad gekozen worden toen de VS zichzelf onafhankelijk verklaard had van Engeland. George Washington, en wat andere lui die indertijd de macht hadden, lieten hun oog vallen op een stukje moeras waar de Potomac en de Anacostia rivieren samenkomen.

Officieel heet het DC dat precies tussen het noorden en het zuiden van de VS ligt (denk North&South en weet weer waarom dat is), maar ook wel handig was dat ze allemaal hier in de buurt woonden. 'Ze' zijn dan ruwweg de eerste vijf presidenten van de VS: the Fouding Fathers. En waag het niet een kwaad woord over die mannen te zeggen hier. Ze trokken een 10 bij 10 mijl ruit op de kaart en huurden een Fransoos, Pierre L'enfant, om de stad te ontwerpen. Toen waren Amerikanen nog dikke vriendjes met de Fransen namelijk.

Frankrijk had geholpen met het verslaan van de Engelsen in de onafhankelijkheidsoorlog. Frankrijk vond dat Amerika zelfs zo'n gaaf nieuw land vol goeie ideeen dat ze een behoorlijk standbeeld opstuurde. Een grote bronzen dame met een fakkel en een boek over vrijheid in haar handen. Ik denk dan: Als je toch zo'n hekel aan de Fransen hebt tegenwoordig, heb dan lef en stuur dat beeld terug. Maar nee, New York mag zijn andere grote trekpleister niet ook verliezen. Over hypocriet gesproken.

Anyway, Pierre hield zich aan zijn opdracht en bedacht dat de stad Washington om een grote grasmat moest liggen waar alle belangrijke gebouwen aan moesten komen: de Mall. Aan het oostelijke einde bouwden ze het Capitool en in het midden aan de noordelijke zijkant kwam het Witte Huis. Later werden ook nog het Washington Monument (die grote obelisk) en het Lincoln Momument gebouwd (je weet wel, van Marten Luther King's 'I have a dream' speech en Forrest Gump).

Pierre legde verder een keurige Amerikaanse grid aan, compleet met volstrekt ongeinspireerde gealfabetiseerde en genummerde straatnamen. Met een schuin oog kijkend naar de Champs Elysees in Parijs bedacht hij dat het leuk was om ook een rits brede diagonale wegen aan te leggen. Die konden dan mooi naar de Staten van de VS genoemd worden. Wat overigens wel grappig is, is dat er indertijd nog maar 13 staten waren. Dat zijn dan ook de grote Avenues geworden. Massachussets, Conniticut, Maryland, allemaal grote Avenues. Als je nu op zoek bent naar Alaska Avenue, dan zoek je het laplazerus, want Alaska is een van de laatste staten en daar moest dus nog snel een Avenue voor gevonden worden….


Pennsylvania Avenue werd de grote straat tussen het Capitool en het Witte Huis. Dat was leuk want dan kon het Congress de president altijd mooi in de gaten houden.

Einde achtergrond info]

Ik heb trouwens een plaatje geschoten van het podium. Je ziet het halve logo van DC101, de mannen van Saliva aan het werk, het podium met een hoop reclame en op de achtergrond het Capitool. Da’s een beter uitzicht dan die natte kutrenbaan daar in Landgraaf he? [ Ik zit nu via internet naar Pinkpop te luisteren. Leuk :-) ]

Verder nog iets bijzonders? Nou nee. Het was gezellig, ondanks het druilerige weer. Er werd wat minder drugs gebruikt dan op een gemiddeld Nederlands festival, maar hier zijn drugs dan ook nog verboden. Desondanks heb ik een paar bijzonder gekruide joints geroken. Daar wordt dan ook niet echt moeilijk over gedaan. Heb trouwens niet echt veel politie gezien. Wel veel eigen ordedienst. Een idee voor Nederland misschien: Evenementen hun eigen veiligheidskosten laten betalen. Als we toch moeten bezuinigen ….

Gezopen werd goed door de rockliefhebbers, en de politieke voorkeur van Amerikaanse rockers werd goed duidelijk toen de mannen van Saliva (Click click boom) de “Dixie Flixie Shittie Sluts” op amusante wijze door het slijk haalden en daarna de grond in stampten. Dit alles onder luide steunbetuigingen van het publiek. Jawel, dit zijn hard-core Bush en oorlogsfans.

Aardig was ook om te zien wat DC101 nu zoal voor promotiespul heeft staan op het terrein. Op de foto zie je een leuk cultureel verschil tussen Nederland en de VS. 3FM heeft een lief schattig kuikentje en DC101 heeft … jawel, een tankje. Ook maar snel een plaatje van gemaakt hierboven. Compleet met loopje en alles erop en eraan. Het ochtendprogramma ‘Elliot in the morning’ een echte Hummer weg. Die ken je ook wel. Dat zijn de nieuwe ‘Jeeps’ van het leger die hier onder de bevolking nu ook razend populair zijn. Je ziet die lompe bakken steeds vaker over de weg zwalken. Wat je met zo’n ding in de stad moet weet ik niet. Alhoewel, fietsen is hier soms best eng gezien de grote gaten in het asfalt.

Oh ja, en over dat zuipen. In Nederland kom je op festivals altijd mensen tegen die stoned zijn, dat valt hier mee, maar vlak buiten de hekken van het terrein (je kon nog gewoon over de stoep van Penn Ave lopen, alleen de weg was festivalterrein) lag wel een vent die het heerlijk in zijn broek gedaan had. Ik geniet toch altijd stiekem wel van dat soort tafereeltjes.

Zo kwam ik op Pinkpop ooit “de broer van Freddy Mercury” tegen die gevangen zat in een door de regen behoorlijk modderige goot langs het veld. Kerel was zo bezopen dat hij er echt met geen mogelijkheid meer uitkwam. En nadat hij een paar helpende handen naar beneden getrokken had liet iedereen hem maar in zijn sop gaar koken. [Dat was tijdens Rage Against the Machine toen ze voor de tweede keer optraden, aan de linkerkant van het veld].

Ook lachen was het om te leren dat Amerikanen misschien wel preutselingen zijn, maar dat dat niet geld voor de het vrouwelijk deel van een rockpubliek. Roche, de jock van DC101 die het festival presenteerde (en met wie ik een interview aan het regelen ben), vroeg en kreeg wat ‘ie vroeg.

Vrij vertaald zei: “Ja, eh ik weet dat het kutweer is, en koud, en dus een vriendelijk verzoek aan de dames om ons arme mannen een beetje op te warmen: Ik wil tieten zien! En snel een beetje! (dames klimmen op de schouders van hum vriendjes en flashen). Kijk, zo hoort het. Maar eh, dames, nu geniet alleen ik van jullie wonderschone borsten, maar laat ook het publiek ook ff meegenieten graag. (waarna de vriendjes zich omdraaiden en de dames zich weer lieten bekijken)”. En dat ging nog even zo door.

Vreemd genoeg wordt dit volstrekt niet als seksistisch of extravagant gezien. Mijn vriendinnetje gaf vrolijk commentaar op de zichtbare rondingen. De foto’s zijn te vinden op de website van DC101. Uiteraard met een logo(tje) over de borsten, want op een website kunnen minderjarigen komen. Een aardige speling van het lot is dat tijdens het schrijven van deze alinea ik Mark Stakenburg Anouk hoor interviewen over de grootte van haar borsten. Ahum…..

Goed, het begint schunnig te worden, en dat hoort niet op Radio.nl. Wij hebben normen en waarden hoog in ons vaandel.

Groeten,

Jasper
Uw Vliegende Radiowereldreporter, uit Arlington, VA.

PS. Het weer is hier trouwens erg Nederlands. Ik las in de krant dat van de 23 weekenden die we tot nu toe gehad hebben, er 18 verregend of versneeuwd zijn. Pokkezooi. Het wordt tijd om te verhuizen….

Aanvullende links:

DC101
De lokale nierstichting in DC
Elliot in the morning
Hummers
Foto's van de Chili cook-off
Ons redactiestatuut

Gerelateerde Artikelen