Kies je favoriete radiostation

Dossiers

In gesprek met: Wim Rigter [Radio 1/2]

In gesprek met?

Wim Rigter werd geboren op 12 maart 1967. Al op 19-jarige leeftijd kwam hij bij de Vara terecht. Na 3 jaar bij die omroep diverse programma’s te hebben gemaakt, stapte Wim over naar commerciële radio. De Radio 10 Groep begon in 1990 met een nieuwe zender, Power FM. Bij dat station, waar onder anderen Edwin Evers en Edwin Diergaarde hun landelijke radiocarrière begonnen, was Wim programmaleider en presentator.

In 1992 werd besloten dat Power FM moest stoppen. Wim keerde terug naar de publieke omroep en belandde bij de AVRO. Hij ging presenteren voor zowel Radio 2 als Radio 3. Bij laatstgenoemde zender was hij onder meer een jaar lang horizontaal in de nacht te horen met het programma ‘Pyjama FM’. Overdag viel Wim veelvuldig in voor onder meer ‘Arbeidsvitaminen’, ‘Van Staa Tot Zeven’ en ‘Thuis op 2’. In 1996 stopte Hans Schiffers als presentator van de Arbeidsvitaminen en Wim nam zijn plaats in. Vijf jaar lang was hij elke werkdag te horen tussen 9 en 12 met veel muziek en items als ‘De Baas van de Dag’.

Vorig jaar besloot Wim dat het tijd werd voor wat anders. Hij stopte met Arbeidsvitaminen en werd opleidingcoördinator voor 3FM. In die hoedanigheid begeleidde hij aanstormend talent, dat onder meer ’s nachts tijdens Pyjama FM te horen was. Ook startte Wim in januari 2002 als verslaggever voor het Radio 1-programma ‘1 op de Middag’, eveneens van de AVRO. Dat werk doet hij momenteel nog steeds. Inmiddels is hij gestopt als opleidingcoördinator. In plaats daarvan is Wim sinds een paar maanden weer begonnen als presentator. Elke week maakt hij in de nacht van zaterdag op zondag ‘AVRO Nachtdienst’, op Radio 1.

Hoe ben je voor het eerst met radio in aanraking gekomen?

In een discotheek waar ik plaatjes draaide ontmoette ik wat mensen die bij Octaaf FM, een piratenstation in Amsterdam werkten. Ik mocht een keer mee, en ik had het virus onmiddellijk te pakken. In dienst hoefde ik niet (lang leve de aangedikte hooikoorts), de sfeer op de universiteit deed me beslissen om een jaar later weer eens terug te komen, en horeca ’s nachts was prima te combineren met overdag invallen op Octaaf. Na 3 maanden ging de telefoon. Marck Feller en Peter Holland, toen nog van de VARA, vroegen of ik eens wilde komen praten. Uiteindelijk kon ik via Radio 3 communiceren met de massa. Voor mij een goede reden om de studie massacommunicatie niet meer op te pakken.

Na drie jaar heb je de VARA voor de commerciële omroep Power FM ingeruild. Is dit een bewuste keuze geweest?

De keuze was bewust, want ik had niet het gevoel dat ik na 3 jaar VARA daar verder kon komen. Gelukkig ging de telefoon weer. Het was Jeroen Soer, toen nog de baas van de Radio 10-Groep. Hij bood me aan om als programmaleider te werken aan de oprichting van een nieuw radiostation.

Bij Power FM was je programmaleider en programmamaker, hoe heb je die tijd ervaren?

De combinatie is nogal gevaarlijk. Als je als programmaleider mensen moet vertellen hoe ze radio moeten maken, dan moet er op je eigen programma’s liefst niets aan te merken zijn.

De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat in het goede gezelschap van mensen als Peter Holland, Luc van Rooij, Rob Stenders (voor een zeer korte periode) en de Edwinnen Evers en Diergaarde de programmaleider niet automatisch de beste presentator van het stel was.

Toen Power FM moest stoppen ben je weer bij de publieke omroep gaan werken. Wat was eigenlijk de reden dat Power FM er na een vrij korte periode weer mee ophield?

De jeugd bereiken op de kabel, en daar ook nog geld mee verdienen, is net zo simpel als onder water trompet spelen. Toen de 1e ether frequenties voor de Radio 10 Groep vrij kwamen moest er worden gekozen tussen Radio 10 Gold en Power FM. Power had het harder nodig om te overleven, maar Radio 10 Gold draaide op de kabel best redelijk. Uiteindelijk gaat het bij een commercieel station natuurlijk gewoon om geld verdienen, dus de keuze was duidelijk. Power FM heeft nooit de kans gekregen die het verdiende. Zonde, want het was een goed station. Uiteindelijk mocht ik de baas blijven van een radiostation zonder presentatie, want dat was tenminste niet zo kostbaar. Toen ik dat hoorde nam ik mijn ontslag.

Bij Radio 3FM was je lange tijd alleen in de nacht te horen met Pyjama FM. Dat is toch een programma voor nieuw talent terwijl jij al de nodige jaren radio-ervaring had?

Toen ik met hangende pootjes terugkeerde bij de publieke omroep moest ik een naam verzinnen voor het nachtprogramma dat ik mocht gaan maken. Dat werd Pyjama FM. Ik verdween weer uit de nacht, maar de naam bleef.

Door het programma Arbeidsvitaminen op 3FM kent iedereen je nu. Waarom ben je hier mee gestopt?

Als er nog ambitie in je donder zit, dan moet je niet te lang de Arbeidsvitaminen presenteren. In vergelijking met andere programma’s moet je genoegen nemen met een meer ondergeschikte rol. Dat is namelijk de belangrijkste reden van het succes van het programma.
Maar na 5 jaar was ik behoorlijk ingekakt. Van Bon Jovi kreeg ik pukkels over mijn hele lijf, en alle Bazen van de Dag moesten dood. Dan wordt het tijd om te vertrekken.

Je hebt veel verschillende radioprogramma’s gemaakt, wat zou je het liefste nog eens willen doen?

De leukste herinneringen bewaar ik aan de festivaluitzendingen.
Met een zender op je rug door de klei heen ploegen. In de ene hand een microfoon die je verbindt met gans het land en in de andere hand een draaiboek, waar je van weet dat het maar gedeeltelijk overeen komt met wat er daadwerkelijk zal worden uitgezonden. Improviseren met een goed team mensen om je heen is geweldig. En dan zoeken naar de juiste combinatie tussen inhoud en sfeer. Live op locatie met publiek en leuke bandjes. En die sfeer dan vertalen in een programma waarin aan artiesten vragen worden gesteld die wat verder gaan dan: “Wat is eigenlijk je favoriete groente?” Dat lijkt me best leuk om weer eens te doen.

Hoe vond je het om bijna een jaar te werken als opleidingcoördinator bij 3FM?

De afdeling Opleidingen bestond nog niet bij 3FM, en iets vanaf de grond af oprichten is een leuke uitdaging. Begeleiding bij de omroep is een redelijk schaars goed. “Je zit nu in de eredivisie, dus zoek het zelf maar uit” is een gevoel dat ik als beginnend presentator mee kreeg. Wat ik heb gemist, kon ik later aan anderen over brengen.

Kun je als voormalig opleidingcoördinator zeggen aan welke eisen beginnende radiomakers moeten voldoen om hun ambities waar te kunnen maken?

Als je op perfecte wijze iemand na kan doen, dan kan je beter niet gaan solliciteren bij een landelijke zender. Als je het ambacht op frisse, originele en creatieve wijze weet in te vullen, dan zijn er zat mogelijkheden.

Ook als opleidingcoördinator ben je inmiddels weer gestopt. Wat was daar de reden van?

De afdeling stond redelijk op poten, en het nieuwe was er een beetje vanaf. Bovendien ging het steeds meer jeuken, want radio maken is uiteindelijk leuker dan praten over radio maken.

Inmiddels ben je al ruim 15 jaar met radio bezig, je bent inmiddels 35 jaar (jong). Is dit de reden dat je nu ook als verslaggever / interviewer werkt bij Radio 1?

“Oh mijn God! Een diskjockey die ineens serieus word..”
Maar toen Karel van de Graaf nog haar op zijn kop had, praatte hij op Hilversum 3 feilloos de intro’s van de platen vol.
Ik ben blij dat de AVRO mij de kans heeft gegeven om op Radio 1 aan de slag te gaan.

Als verslaggever live vanuit alle hoeken van het land. De ene keer praat je met een heroïnehoer die een modeshow loopt om zichzelf (letterlijk) van een andere kant te laten zien. En de volgende dag praat je met een vakbondsman over de toekomst van de NS. En daar waar je vroeger met een technicus en een auto vol apparatuur de hort op moest, ga ik nu met een plastic tas vol apparatuur in mijn eentje op pad.

In het weekend ben je te horen op Radio 1 in Nachtdienst. Hier beantwoorden luisteraars vragen van andere luisteraars. Hoe bevalt het om (na Pyjama FM enkele jaren geleden) weer een nachtprogramma te maken?

’s Nachts bereik je in vergelijking met overdag maar een zeer klein groepje luisteraars. Maar zij luisteren 10 x beter naar wat er gebeurt. Overdag staat de radio gewoon aan, maar de attentiewaarde is vaak minimaal. De Nachtdienst is een programma van 4 uur dat alle kanten op kan gaan. 20 jaar geleden mixte ik tot ’s ochtends vroeg plaatjes aan elkaar in discotheken. Toen had ik er de dagen erna minder last van, maar de nachtelijke vrijheid op de radio maakt dat weer helemaal goed.

De laatste jaren hebben steeds meer mensen kritiek op 3FM. Die mensen vinden dat 3FM zich te weinig onderscheidt van commerciële zenders. Hoe zie jij dat als voormalig presentator van 3FM?

De bazen van de commerciële zenders hebben natuurlijk het liefst dat 3FM moeilijke vernieuwende progressieve muziek programmeert. Zij kunnen dan de hits draaien en veel geld verdienen.

Dan creëer je een zender barstensvol “kwaliteit”, maar op den duur zijn er zo weinig luisteraars dat je beter cassettebandjes kan gaan opsturen. Ik geloof in de slimme mix als publieke taak voor een popzender. Bekende en toegankelijke artiesten combineren met nieuw en moeilijk materiaal, om aan veel mensen dingen te kunnen laten horen die de commerciëlen pas durven te draaien wanneer 3FM er een hit van heeft gemaakt. Anouk is het geijkte voorbeeld.

Heb je naast al je werkzaamheden ook nog vrije tijd over, en hoe besteed je die dan?

Sinds kort is er mijn dochter Jip. Zij is geweldig! De Nachtdienst is er van zaterdag op zondag van 01.00 tot 05.00 uur op Radio 1.

Wim Rigter

Gerelateerde Artikelen