Kies je favoriete radiostation

Dossiers

Is er leven na de veiling / vergelijkende toets?

Columns

Nederland is een soap-land. Buiten het succes van series als Goede Tijden, Slechte Tijden en Westenwind houdt ook de FM-soap de gemoederen bezig. Het al jaren durende gekrakeel rond de verdeling van de FM-frequenties mag terecht een soap worden genoemd.

Net toen het er op leek dat de langverwachte veiling eindelijk zou gaan plaatsvinden, wijzigden minister Heinsbroek en staatssecretaris Van Leeuwen de frequentiewet en vroegen de rechter zijn oordeel te herzien; in een soapserie worden nu eenmaal ook weleens rare kunstgrepen uitgehaald om het verhaal overeind te houden.

De hele gang van zaken rondom de frequentieverdeling doet me regelmatig denken aan de problemen waar mijn vennoot en ik tegenaan liepen toen we in 1996 ons eigen commerciële regionale radiostation startten. Het begon al met de inschrijving bij de Kamer van Koophandel die voor enige bureaucratische verbazing zorgde. Pas na de verzekering dat onze plannen serieus waren en het tonen van een verwijsbriefje van de Vecai, in de vorm van een kabelcontract, werden we ingeschreven.

Nadat we een businessplan hadden opgesteld, toogden we richting bank voor de financiering, mèt draagbare CD-speler (ze wilden toch immers onze demo wel horen ?). Het koste ons altijd weer flink wat moeite om uit te leggen dat we toch echt een radiostation wilden beginnen en niet een soort van kabelkrant, en bij één bank werden we zelfs verwelkomd met de woorden: “ach… wie luistert er tegenwoordig nou nog naar de radio ?”. Een lening van de bank hebben we nooit gekregen maar de financiering is uiteindelijk toch rondgekomen.

Ook bij de andere voorbereidingen voor het station merkten we vaak dat de commerciële radio in Nederland nog in de kinderschoenen stond. Zo hebben we KPN-medewerkers moeten uitleggen dat ze wel degelijk muzieklijnen in het assortiment hebben en zijn we ooit eens uitgenodigd voor een pluggersdag in het gebouw van 3FM en vervolgens weggestuurd door een conciërge, die met een vies gezicht constateerde dat we commercieel waren. Al met al verbaast het me dat de Radio Controle Dienst destijds nooit per abuis de studio is binnengevallen.

Hetzelfde gevoel van amateurisme en onbegrip bekruipt me nog regelmatig bij het genante politieke optreden rond de frequentieverdeling. Na het afronden van het zerobase-onderzoek zou de verdeling snel rondkomen, maar twee jaar later is het nog steeds een puinhoop waaraan al verschillende kleinere stations ten onder zijn gegaan en andere nog altijd flinke economische schade ondervinden.
Wat er ook gaat gebeuren na de vergelijkende toets of veiling, laten we hopen dat de commerciële radio in Nederland nu eindelijk eens kan uitgroeien tot een serieuze bedrijfstak waarin ook ruimte is voor nieuwe en kleinere stations.

In plaats van de economische schade die nu wordt geleden zou de radio-industrie de kans moeten krijgen om uit de kinderschoenen te stappen en te floreren. Misschien alvast een ideetje voor de kwakkelende economie, minister Heinsbroek ?

Danny Moerkerke

Gerelateerde Artikelen